کي اشکاتو پاک مي کنه
شبا که غصه داري
دست رو موهات کي مي کشه
وقتي منو نداري
شونه ي کي
مرهم هق هقت مي شه دوباره
از کي بهونه مي گيري
شباي بي ستاره
برگ ريزوناي پاييز
کي چشم به رات نشسته
از جلو پات جمع مي کنه
برگاي زرد و خسته
کي منتظر مي مونه
حتي شباي يلدا
تا خنده رو لبات بياد
شب برسه به فردا
کي از سرود بارون
قصه برات مي سازه
از عاشقي مي خونه
وقتي که راه درازه
کي از ستاره بارون
چشماشو هم مي زاره
نکنه ستاره اي بياد و
ياد تو رو نياره